Library of Dreams bestaat uit echte dromen, verzameld in het Duitsland van de jaren dertig, de Sovjet-Unie onder Stalin en Rusland sinds de invasie van Oekraïne. Een surrealistische trip waarin je ervaart hoe totalitarisme zelfs onze meest intieme beleefwereld binnendringt. De beelden doen denken aan Metropolis, The Great Dictator en Sovjetpropagandaposters. Een droom uit Berlijn in 1936 betreden via een Amsterdamse headset in 2026: dat is pas echt een ghost in the feed. Library of Dreams sluit dan ook naadloos aan bij het festivalthema van dit jaar, evenals die van vorig jaar, 1984: Reimagined. Dromen zijn eigenlijk de primaire feed: een zender zonder controle van buitenaf, waar alles wat een regime wil onderdrukken toch gewoon wordt uitgezonden.    

In je eentje in je bed, in het donker. Een stem spoelt over je heen, zo vertrouwd als die van een goede vriend, en legt een verleidelijk aanbod naast je neer: de dood ontlopen. Er zijn voorwaarden. Je kunt ook wachten op een remedie tegen het einde, maar die komt hoe dan ook te laat. 

Je zit samen aan de keukentafel, tegenover elkaar. Koptelefoon op, licht uit. Een stem leidt je naar de gelaatstrekken van degene die je het beste kent, steeds dichterbij, totdat het meest vertrouwde gezicht ter wereld zich langzaam begint los te maken van de persoon die het draagt. 

L.A., 1981. In een huis aan Wonderland Avenue worden vier lijken gevonden. Het spoor leidt naar drugs, gangs en een vergeten pornoster. Maar is hij een getuige, een verdachte of een zondebok? Stap voor stap reconstrueer je de plaats delict en volg je de gebeurtenissen van die nacht. Wat is er precies gebeurd?