Stijlvolle Kazachstaanse neowestern over een cynische bodyguard die het opneemt tegen een sluwe huurmoordenaar.
Op het vliegveld wacht een gebroken man op zijn volgende opdracht: Bek, een alcoholistische bodyguard, is aangekomen in de troosteloze winter van Karatas, waar hij komt werken voor de corrupte maffiabaas Baylat. Maar een mysterieuze huurmoordenaar met de bijnaam ‘De Vos’ en haar zwijgzame zoon gooien roet in het eten.
Turgaud – named after a traditional Kazakh bodyguard with absolute loyalty to his employer – is a Quentin Tarantino-style neo-western laced with Central European cynicism. Director Adilkhan Yerzhanov brings back several characters from his equally genre-bending Steppenwolf (2024) for a film once again brimming with pitch-black humour, tightly choreographed action sequences and bursts of brutal violence. Bek (Berik Aitzhanov) carries his dombra (a traditional Kazakh lute) wherever he goes, providing a simple yet effective soundtrack. Anna Starchenko, Yerzhanov’s regular collaborator, plays the femme fatale. A dark portrait of the deep scars left by corruption.
