Weer een ochtend, weer diezelfde mestgeur, weer die muur van water als de avond valt.
Rauan zakt voor zijn examen en wordt naar het afgelegen dorp van zijn grootmoeder gestuurd. Daar kruipt de geur van mest in zijn kleren en is het bestaan voor hem veel te simpel. Rauan wordt uitgelachen, verveelt zich, voelt zich hopeloos misplaatst… en dan breekt de dam en komt de zon weer op.
Duman Erkimbeks debuutfilm Quitadan, de eerste Kazachse rampenfilm ooit, was een enorm succes in eigen land en won de Grand Prix op het Bishkek International Film Festival. Een mix van Groundhog Day en disaster movie in een uithoek van Kazachstan die zelden op het witte doek te zien is. De ramp in de film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal: in 2010 brak er een dam door in Kyzylagash, waardoor een heel dorp overstroomd werd. Rauans ballingschap begint als een straf en eindigt als een warm thuiskomen, in een hechte, hardwerkende gemeenschap waar de Sovjetgrappen je om de oren vliegen. Tegen de tijd dat het water zich aankondigt, heb je alle dorpelingen in je hart gesloten. Net als Rauan.
