De eerste Latijns-Amerikaanse film met een Oscarnominatie – en één van de beste Mexicaanse films ooit.
Arme houthakker Macario is zijn armetierige bestaan in koloniaal Mexico helemaal zat. Op de Dag van de Doden zweert hij te stoppen met eten tot hij een hele kalkoen voor zichzelf krijgt. Zijn vrouw steelt een kalkoen, en Macario wordt uitgedaagd door de Duivel, God én de Dood om zijn maaltje te delen.
Macario wordt vaak gezien als één van de beste Mexicaanse films ooit. De thema’s van de film zijn diepgeworteld in de Mexicaanse cultuur: de kloof tussen arm en rijk en de unieke relatie met de Dood, met als ultieme uiting de Dia de los Muertos. Het inheemse titelpersonage gaat een deal aan met Magere Hein, maar die blijkt geen onderscheid te maken tussen arm en rijk. Macario is een unieke magisch-realistische parabel over de relatie met het bovennatuurlijke, die in de personificatie van de Dood aan Ingmar Bergmans Het Zevende Zegel doet denken – maar dan op z’n Mexicaans.
