CLUB IMAGINE

Nicolas Roegs vooruitstrevende klassieker over vervreemding, verlangen en verloren onschuld in een door ambitie verrotte wereld.

Een buitenaards wezen landt op aarde om zijn stervende planeet te redden, maar wordt al snel verleid door het grote geld, verslaving en andere aardse verlangens. Hij raakt steeds verder geïsoleerd en de tijd versplintert; onze vijandige moderne wereld zet zijn hele missie op scherp. In plaats van de beloofde vooruitgang, krijgt het wezen te maken met uitbuiting, verlies en spirituele aftakeling.  

Nicolas Roegs visionaire meesterwerk uit 1976 is nog steeds één van de meest interessante sciencefictionfilms ooit gemaakt. De film combineert speculatieve ideeën met een gefragmenteerd narratief, popcultuurreferenties en een intens melancholische sfeer. David Bowie’s iconische alien is een breekbare en elegante ‘ander’, en het emotionele hart van een verhaal over consumptie, macht en menselijk verval. Roeg speelt met zijn associatieve montage en droomachtige composities intussen met ons besef van tijd en plaats – een weerspiegeling van hoe de alien in onze samenleving langzaam aftakelt. The Man Who Fell to Earth is cultuurkritiek, tragische romance en existentiële waarschuwing ineen – een haast profetische kijk op hoe de moderniteit alles wat het niet kent weet te verleiden, uitbuiten en uiteindelijk vernietigen.

• Regie: Nicolas Roeg
• Land: VS, VK
• Jaar: 1976
• Speelduur: 139 min
• Met: David Bowie, Rip Torn, Candy Clark

Een hopeloze romanticus grijpt naar duistere magie om zijn grote liefde te verleiden. Had ‘ie dat nou maar niet gedaan…

Hopeloze romanticus Bear heeft al jaren een crush op zijn jeugdvriendin Nikki, voor wie hun relatie puur platonisch is. Na een zoveelste mislukte versierpoging grijpt hij naar een behekst, magisch ornament dat Nikki als een blok voor hem moet laten vallen. Bears plan werkt, maar de gevolgen zijn niet te overzien.

In Obsession, de tweede film van regisseur Curry Barker, wordt de bekende genre-waarschuwing ‘be careful what you wish for’ tot in het extreme doorgevoerd. Terwijl Bears ultieme sprookje binnen no time in een duistere nachtmerrie verandert, legt Barker bloot hoe inherent gewelddadig romantische obsessie kan zijn. De twee hoofdrolspelers vormen het kloppend hart van deze high-concept horrorfilm – en dan met name Inde Navarette, wiens Freaky Nikki constant laveert tussen kwetsbaar verlangen en gruwelijke marteling. De eerste helft van de film zit nog vol zwarte humor, maar de groeiende spanning en Bears totale wanhoop maken van Obsession een heerlijk onbehaaglijke zit.

• Regie: Curry Barker
• Land: VS
• Jaar: 2025
• Speeltijd: 108 min
• Met: Michael Johnstone, Inde Navarrette, Cooper Tomlinson, Megan Lawless

Hypnotiserende Italiaanse folk horror waarin geloof, rituelen en het sluimerende gevaar van collectief geloof onder de loep worden genomen.

In een afgelegen Italiaans bergdorpje stuit een vervangend docent op een mysterieuze jongen waarvan men gelooft dat hij andermans pijn kan overnemen. Terwijl de leraar wordt meegezogen in de rituelen van de dorpelingen, ontdekt hij een kwetsbare sociale orde die gestoeld is op geloof, stilte en opoffering. Een wereld waarin wreedheid en warmte in elkaar overlopen, en waar collectief geloof zowel verlossend als gevaarlijk blijkt.

Regisseur Paolo Strippoli benadert z’n folk horror met beleid; door middel van herhaling, rituelen en morele nuance in plaats van schrikeffecten zorgt hij voor een toenemend onbehaaglijke sfeer. De kracht van The Holy Boy zit ‘m in observatie: wat voor vormen neemt geloof in groepen aan, hoe verhoudt het zich tot lijden, en hoe legitimeert het wangedrag? De solide acteerprestaties en sobere composities dragen bij aan een film die zich niet gemakkelijk laat duiden – het is noch preek, noch provocatie, maar een ongemakkelijk onderzoek naar verleiding en verlossing, en de prijs die je betaalt als je je overgeeft aan zogenaamd helende instituten. Een beheerste, maar verpletterende reflectie op geloof, medeplichtigheid en verantwoordelijkheid binnen een gesloten gemeenschap.

• Regie: Paolo Strippoli 
  
• Land: Italië, Slovenië
• Jaar: 2025
• Speeltijd: 122 min
• Met: Michele Riondino, Giulio Feltri, Paolo Pierobon, Romana Maggiora Vergano, Roberto Citran

De laatste Hong Kong-film van John Woo. Een rauw en moreel genuanceerd spektakel uit 1992, nu in prachtig 4K!

Wanneer zijn partner tijdens een shootout het loodje legt, gaat de onverschrokken inspecteur ‘Tequila’ Yuen erop uit om een bende wapensmokkelaars op te rollen. Hij slaat de handen ineen met undercoveragent Tony, die doet alsof hij een huurmoordenaars is, om zo dichter bij de meedogenloze eindbaas Johnny Wong te komen.

In de laatste film die hij in Hong Kong maakte voordat hij naar Hollywood vertrok, neemt John Woo letterlijk knallend afscheid. Zoals we van al zijn heroïsche, bloederige verhalen gewend zijn, staan in Hard Boiled thema’s als mannelijkheid en emotionele hardheid centraal. Dit is een wereld van geweld, loyaliteit, toewijding en eer – instituten (bendes, politie) zijn corrupt; alleen persoonlijke relaties doen ertoe. Woo’s kenmerkende, hyper-gestileerde regie is hier op z’n best, met die ene 40-minuten durende ziekenhuisscène als hoogtepunt. Een plek van genezing verandert in een moreel slagveld, waar broederschap wordt gesmeed in het heetst van de strijd en geweld een vorm van emotionele expressie blijkt, in plaats van alleen maar spektakel.

• Regie: John Woo
• Land: Hong Kong
• Jaar: 1992
• Speeltijd: 128 min
• Met: Chow Yun-Fat, Tony Leung Chiu-way, Teresa Mo 

Dit uit dromen opgebouwde epos is een liefdesbrief aan de cinema, en een meeslepende, zinderende filmervaring.

In een toekomstige wereld heeft de mensheid het dromen opgegeven in ruil voor een langer leven. Toch zijn er een paar die nog steeds tot dromen in staat zijn. Één van hen, Miss Shu, duikt in de dromen van een mysterieuze man. Dit voert haar langs zes zintuigelijke verhalen uit een eeuw Chinese (film)historie.

De derde speelfilm van Bi Gan (Kaili Blues, Long Day’s Journey into Night) is een even lyrische als onsentimentele liefdesbrief aan de filmkunst. Resurrection is opgebouwd uit zes hoofdstukken die elk één zintuig, één periode uit de Chinese geschiedenis en één filmstijl belichamen, van stille film tot noir en melodrama. De verhalen laten zien hoe film onze perceptie van tijd, geheugen en werkelijkheid vormgeeft, en de overweldigende visuele stijl vangt de dromen in lange, vloeiende takes en een hypnotiserend spel van kleur, licht en schaduw. Ook Bi Gans handelsmerk – één uitzonderlijk lange take – ontbreekt niet. Voor wie zich aan zijn dromen overgeeft is Resurrection een onvoorspelbare, meeslepende en zinderende filmervaring.

• Regie: Bi Gan
• Land: China, Frankrijk, VS
• Jaar: 2025
• Speeltijd: 160 min
• Met: Jackson Lee, Shu Qi, Mark Chao, Li Gengxi, Huang Jue

Psychologische thriller en actuele politieke allegorie ineen, over een gekidnapte vrouw die in een bizar rollenspel belandt.

Alles gaat mis in het leven van Rita: ze raakt haar baan kwijt en wordt opeens gekidnapt. Eenmaal wakker geworden bij een vreemde familie wordt ze gedwongen de rol aan te nemen van hun verdwenen dochter Szilvi. Al snel krijgt Rita door dat de vader de scepter zwaait – nee tegen hem zeggen is simpelweg geen optie.

De ijzersterke psychologische thriller Feels Like Home – het debuut van de Hongaarse regisseur Gábor Holtai – nam op het afgelopen filmfestival van Sitges de felbegeerde Méliès d’Argent mee naar huis. In één van de hoofdrollen zie je theateracteur Áron Molnár, Hongaars TikTok-fenomeen en luis in de pels van Victor Orbán. Het is daarom geen verrassing dat Feels Like Home, een verhaal over onderdrukking, een rake politieke allegorie blijkt te zijn voor de mechanismen van een ultra-conservatief patriarchaat. Holtai laat zien hoe mensen met geweld en leugens bang worden gemaakt en in traditionele rolpatronen worden vastgehouden. Maar hoeveel ben je bereid te slikken om je eigen hachje te redden?

• Regie: Gábor Holtai
• Land: Hongarije
• Jaar: 2025
• Speeltijd: 125 min
• Met: Rozi Lovas, Áron Molnár, Dorka Gryllus

Bekroonde anime waarin schattige weerwolfkindjes de beest uithangen.

De jonge student Hana wordt smoorverliefd op een charmante vent… die een weerwolf blijkt te zijn! Zijn ‘situatie’ weerhoudt het stel er niet van een gezin te stichten, maar de opvoeding van hun kinderen blijkt een hele opgave. Als halve weerwolven kunnen de kinderen namelijk te pas en te onpas van gedaante veranderen.

Voordat hij internationaal beroemd werd met Belle en Mirai (waarvoor hij een Oscarnominatie kreeg) en nadat hij doorbrak met The Girl Who Leapt Through Time, maakte Mamoru Hosoda Wolf Children. Voor dit passieproject, geïnspireerd op zijn eigen ervaring met het prille ouderschap, richtte Hosada zijn eigen studio op: Studio Chizu. De prachtig geanimeerde fabel won gelijk de Japan Academy Prize for Animation of the Year. In al z’n eenvoud is Wolf Children misschien wel Hosoda’s meest indrukwekkende anime: een ontroerend verhaal over moederschap en afscheid nemen, met de kawaii-factor en emotionele gelaagdheid van My Neighbor Totoro. Een echt animatiemeesterwerk.

• Regie: Mamoru Hosoda
• Landen: Japan
• Jaar: 2012
• Speelduur: 117 min
• Met de stemmen van: Aoi Miyazaki, Takao Osawa, Takagi Masakatsu