Geen masker, geen cape
Superhelden bestaan niet. Schreef festivaldirecteur Phil in zijn voorwoord in de catalogus niet al dat Superman in zijn eentje een trein van een rails kan tillen? Nou, waar was-ie zaterdag? Ook Imagine’s eigen held Supercool was in geen velden of wegen te bekennen.
Niks ten nadele van Supercool, maar een trein optillen om een ramp te voorkomen, dat gebeurt alleen in strips en films. Het beste waar je bij een ‘echte’ superheld op mag hopen, is een simpele goede daad. Een beetje onbaatzuchtigheid. Zoals de gemaskerde mannen en vrouwen in Superheroes die daklozen helpen, een dronken man zijn autosleutels afnemen en een gay basher in de val proberen te lokken.
Zoals de satirische website Cracked.com deze week liet zien, heb je daar niet eens een masker of cape voor nodig. De eerste superheld in hun overzicht: een New Yorkse bouwvakker die het leven redde van een man die door een epileptische aanval op de metrorails was beland.
Stom toevallig had filmmaker Will Hess zaterdag na de Q&A bij zijn documentaire over Stan Lee óók een epileptische aanval, op de stoep voor Kriterion. Geen superheld in de buurt. Gelukkig wel behulpzame festivalgangers en een festivaldirecteur die in de ambulance meereed naar het ziekenhuis. (Met Will Hess gaat het overigens weer helemaal goed.)
Ondertussen werd op het Rembrandtplein een andere festivalgast zijn beurs gerold. Superhelden bestaan niet. Superhufters daarentegen…
Roel Haanen