De programmeurs van Imagine wringen zich soms in de vreemdste bochten om een fel begeerde titel zeker te stellen voor het festival. Zo vloog Azië-specialist Barend de Voogd op eigen kosten naar Japan om de sales agent van een anime-titel ervan te overtuigen dat de film op Imagine absoluut op z’n plaats zou zijn. De persoon in kwestie verkeerde in de veronderstelling dat het festival zich uitsluitend in horrorsferen bewoog. Tja, dat vereist dan even een dringend persoonlijk onderhoud.Toegegeven; ik dik het offer van Barend een tikkeltje aan, want onze reislustige programmeur had als privépersoon nog veel meer te doen in Tokio en omstreken (zoals het lokaliseren van een Godzilla-standbeeld - ook geen sinecure overigens). Het neemt niet weg dat, behalve over een instinct voor bijzondere films, een programmeur ook over een flink doorzettingsvermogen moet beschikken. Programmeren doe je soms als een pitbull: toehappen en niet meer loslaten tot het slachtoffer zich kermend overgeeft.
Daarbij kan de hapgrage programmeur ineens op onverwacht fel verzet stuiten Zo circuleert er in het buitenlandse festivalcircuit al enkele maanden een film van Nederlandse makelij, die van Spanje tot de VS voor de nodige ophef heeft gezorgd. De film vertelt het verhaal van een doorgedraaide geleerde die drie slachtoffers kop-aan-kont aan elkaar naait. Een intrigerend concept. Vonden ook wij van Imagine, en dus werd bij de Amsterdamse makers geïnformeerd of we op dit bizarre geval een blik mochten werpen. Nee dus. De makers waren boos. Boos op de Nederlandse pers die hun eerdere producties aan het kruis had genageld, met als gevolg dat ook het publiek het liet afweten. Kortom, filmminnend Nederland kon in zijn geheel de pot op; onder geen beding gunde de Amsterdammers hun nieuwste aan welk Nederlands festival dan ook.
Na een maandenlange correspondentie over de kwestie, liet onze pitbull tenslotte maar los. Moegestreden, geïrriteerd. Soms is Japan dichterbij dan Amsterdam.
Phil van Tongeren