Na afloop van een festival hoor je de balans op te maken. Niet alleen de financiële, maar ook de inhoudelijke. Om het na afloop van Imagine, deel 26 eens op z'n CEO's te zeggen: op beide fronten kan er van een positief resultaat worden gesproken.

Goed, er was die ene sneue blogger die zich erover beklaagde dat de bezoekers van Imagine vooral met zichzelf bezig waren, zodat hij eenzaam en verlaten met een biertje aan de toog van het Kriterion café bleef zitten.

En ongetwijfeld zullen er hier en daar wenkbrauwen zijn gefronst bij de einduitslag van de race om de Silver Scream Award. Twee animatiefilms op kop? Een documentaire? Een romkom? Slechts één horrorfilm in de top 10? Het Parool schreef de maandag na de slotavond dat Imagine er in geslaagd was ‘zijn imago van ‘horrorfestival' succesvol van zich af te schudden.' Een compliment vinden wij, programmeurs, want al zijn we gek op goede horror, we zijn vooral gek op goede fantastische films. Kippenvel? Heerlijk! Een brok in de keel, zoals opgewekt door The Eclipse of Mary and Max? Laat maar komen!

De programmering van Imagine is in de afgelopen jaren eclectischer geworden, een ontwikkeling die, getuige de hoge waarderingen voor sterk uiteenlopende films en genres, bij het publiek in de smaak valt. Tegelijk stelt ze ons, programmeurs, voor verrassingen. Dat de Oost-Europeanen door hun relatief zware onderwerpen niet tot de ultieme publiekslievelingen zouden behoren, was te voorzien. Net als we de hoge scores voor andere films zagen aankomen. Verbaasd waren we daarentegen over de tegenvallende prestaties van The Collector en Macabre, twee geheide inkoppertjes voor de horrorliefhebber, zo dachten wij. Ook opvallend: het contrast tussen de uiterst positieve buzz rond The House of the Devil en Amer in de ‘wandelgangen' van het festival en de relatief lage positie van beide films op de eindlijst.

Dat betekent overigens niet dat die films door iedereen die ze zag matig tot slecht werden gewaardeerd, maar juist dat ze voor uiteenlopende reacties zorgden. Zo was Amer voor de een ‘niet meer dan een aardige stijloefening', terwijl een ander sprak van ‘een van de beste films aller tijden'. Voor dat soort films zal Imagine altijd een lans blijven breken, al was het maar omdat ze achteraf tot de levendigste discussies leiden.

En als die eenzame blogger zich van tevoren even meldt, kan hij volgend jaar gewoon bij zo'n discussie aanschuiven.

Phil van Tongeren