Kijkje in Krieks keuken

Toen de 19-jarige Erik Kriek voor het eerst met H.P Lovecraft in aanraking kwam, was hij verkocht. Nu werkt de striptekenaar hard aan een eigen graphic novel op basis van werk van de grote meester. Morgenmiddag toont hij u op Imagine work in progress en vertelt over de uitdaging om Lovecraft in beelden te vertalen. Regisseur Sean Branney van The Whisperer in Darkness doet dan ook een duit in het zakje.

Erik Kriek is nu een halfjaar serieus bezig aan zijn Het Onzienbare en Andere Verhalen. Deze bundel van meer dan honderd pagina’s verschijnt in het najaar bij Oog & Blik, en is ook aangekocht door een Spaanse uitgeverij. Morgen gunt Kriek het Imagine-publiek een bijzondere 'voorpublicatie' wanneer een aantal voltooide pagina's op het doek wordt geprojecteerd.

“Ik ben inmiddels over de helft. Ik heb net de laatste hand gelegd aan het 45-pagina lange Schaduwen boven Innsmouth, misschien wel Lovecrafts beroemdste verhaal. Het bevat al zijn typische SF-elementen en voelt het meest ‘af’. Veel van zijn verhalen bestaan eigenlijk meer uit sfeer dan plot.”

De liefde voor Lovecraft zat er al vroeg in. “Op mijn 19-de las ik Lovecraft voor het eerst. In het Engels, dus had ik er standaard een woordenboek naast voor de gezwollen, 19de-eeuwse taal. Maar dat maakt zijn oeuvre juist ook zo leuk en eigenzinnig. Ik wilde al lange tijd iets doen met Lovecraft. Momenteel is er veel aandacht voor literaire bewerkingen in stripvorm. Het moment bij uitstek dus om het voorstel voor te leggen aan mijn uitgever.”

Kriek is niet de eerste die Lovecraft visueel vertaalt. "Ik heb goed nagedacht of ik het wel zou moeten doen, omdat Lovecraft al vaak verbeeld is. Ik ben geïnspireerd door tekenaars van DC en het Amerikaanse horror-comic tijdschrift Creepy, met als iconen Bernie Wrightson en Richard Corben. Toch laat ik me daar nu bewust niet door beïnvloeden. Ik heb Lovecrafts verhalen goed in mijn hoofd, en ga er mijn eigen gang mee. Het Onzienbare wordt dan ook niet een boek van Lovecraft, maar van Erik. Daarbij pretendeer ik niet dat dit een definitieve versie is. Een aantal mensen zal het daarvoor wellicht te luchtig vinden. Ik vind juist veel andere bewerkingen te zwaar en humorloos. Dat is het leuke van de films van de Lovecraft Society (zoals The Whisperer in Darkness - red). Zij nemen zichzelf ook niet zo serieus. De pulpfactor is van belang. Het heet dan nu wel chic een graphic novel, maar eigenlijk is het gewoon een lekkere horrorstrip.” Henriette Poelman

H.P. Lovecraft in beeld
Vrijdag 22, 12.30, Kriterion 2
Entree gratis!