Inteelt-interview

Alex Chandon, regisseur van de horrorkomedie Inbred, leidde zijn film op Imagine op geheel eigen wijze in. Samen met een stel folkmuzikanten die hij die middag in een park had ontmoet, zong de vrolijke Brit uit volle borst een liedje uit zijn film.

“Hun muziek leek erg op het liedje dat de hillbillies in mijn film spelen,” vertelt Chandon. “Het leek me ontzettend gaaf om dat nummer als opening te zingen. Het waren ook nog beroepsmuzikanten, dus ik hoefde het melodietje alleen maar even te neuriën waarna ze het zo naspeelden!” Het vrolijke folkliedje met de lugubere tekst bleek de perfecte voorbereiding op de humoristische splatterfilm. In Inbred wordt een groepje jongeren tijdens een tripje naar het Britse platteland opgejaagd door een groep misvormde rednecks. De film werd opgenomen in een gat in Yorkshire. Voelde de plaatselijke bevolking zich niet beledigd om geportretteerd te worden als moordlustige inteeltgriezels? Chandon: “Aan het begin wilde de burgemeester er niks van weten. We hebben hem toen uitgelegd dat het om een horrorkomedie ging, en dat we niemand voor schut wilden zetten. Ik vertelde hem dat een film als Trainspotting ook niet betekent dat Glasgow vol zit met heroïneverslaafden. De locals vonden Inbred fantastisch en de burgemeester likete ons uiteindelijk zelfs op Facebook!”

De komische elementen in de film doen regelmatig denken aan de humor van Monty Python. “Dat was ook de bedoeling,” vertelt Chandon. “Ik vind humor in films enorm belangrijk. Ik ben opgegroeid met Monty Python, met name de scène uit Monty Python and the Holy Grail met de ridder wiens ledematen worden afgehakt , zal ik nooit vergeten!” Wel vindt Chandon het belangrijk de grappen te doseren: “Ik wilde ook een gevoel van realisme blijven behouden. In Engeland bestaat redneckhorror nauwelijks, en met Inbred wilde ik ook een hommage aan een brute film als The Texas Chainsaw Massacre maken.”

 Is er eigenlijk veel sprake van inteelt in Groot-Brittannië? “Het komt zeker voor, vooral in de kleinere gemeenschappen. Ik geloof dat Schotland redelijk wat gevallen kent. Of ze in het echt net zo lelijk zijn als in mijn film?” Lacht: “Heb je wel eens een Schot gezien?”

De special effects zien er bijzonder goed uit, een resultaat van Chandons jarenlange oefening met het computerprogramma After Effects. In Inbred zit een scène waarin een paard een paar keer rakelings over een liggende jongen heen loopt zonder hen te raken. “Mensen vragen mij hoe ik dat paard getraind heb om zulke nette rondjes te lopen. Dat ze niet doorhebben dat het om een effect gaat is het grootste compliment dat ik kan krijgen.”

Vanaf eind vorig jaar is Inbred al op zo’n tien internationale filmfestivals te zien geweest. De reacties waren overal overwegend positief al trekt Chandon zich van kritiek weinig aan. “Ik ben niet zo’n regisseur die persoonlijke films maakt, ik maak films om het publiek te vermaken. Iemand schreef in een online blog dat hij Inbred te gewelddadig vond. Vervolgens zag ik dat hij een groot Buffy the Vampire Slayer-fan was, dus ‘dude, deze film is ook niet voor jou bedoeld!’ Kritiek hou je altijd, maar zolang het grootste deel van het publiek mijn film leuk vindt ben ik tevreden.”

Chandon is voor het eerst op Imagine, maar is wel al zes keer eerder in Amsterdam geweest. Lachend: “Ik ben een echte stoner, dus voel me hier behoorlijk thuis. Moet ik dat wel zeggen? Ach what the hell, het is de waarheid.” De Night of Terror moest hij helaas missen, in tegenstelling tot producent Yazid Benfeghoul, die zelfs het lef had Inbred in te leiden. “Wat was ik daar graag bij geweest,” laat Chandon weten. “Yazid heeft wat geluidsfragmenten opgenomen en het klonk als een soort terroristische aanslag! In Engeland hebben we wel vergelijkbare vertoningen, alleen gaat het dan meestal om films uit de jaren tachtig. Nieuwe films worden bij ons in het openbaar altijd nogal respectvol benaderd.”

Over zijn volgende film wordt nog nagedacht. “Ik ben bezig met vijf films, als onafhankelijke regisseur moet je je nooit vastpinnen op één productie. Welke ik zou kiezen als geld geen rol speelde? Die titel is eigenlijk geheim. Maar wat maakt het ook uit: Reservoir Bitches. Een gestoorde actiefilm met vrouwen in de hoofdrol, over het smokkelen van goud en het ontwijken van bendes. Een film zoals ze die in de jaren zeventig in het Corman-tijdperk maakten! Mijn andere werktitel is eigenlijk beter: Razor Wire Dolls. Nu heb ik ze allebei gezegd! Ach, ik verzin nog wel een betere titel.” RA