Wie is Chris Oosterom? Op basis van een viertal vragen stelt de nieuwe artistiek directeur van Imagine zichzelf voor.
Wat maakt Imagine volgens jou uniek?
Wat Imagine zo bijzonder maakt in het Nederlandse landschap, is dat het vóór alles een festival van liefhebbers voor liefhebbers is. Zo is het als Weekend of Terror begonnen en door de jaren heen, ondanks de schaalvergroting en de verbreding van het programma, is die sfeer gebleven. Het enthousiasme en de liefde voor genrefilm en de makers ervan wordt gedeeld met gelijkgestemden. Dat persoonlijke en laagdrempelige, gecombineerd met een uiterst kritische, eigenzinnige en fantasierijke programmering, geven Imagine een bijzondere plaats.
Hoe zie je je rol als artistiek directeur?
Verwacht van mij geen revolutie; Imagine heeft zijn eigen karakter en een groot en loyaal publiek en dat wil ik vooral zo houden. Wel wil ik meer doen, meer laten zien. Ik wil de grensgebieden van de genrefilm nog wel wat verder verkennen en daarnaast wil ik meer en structureel aandacht besteden aan het verleden. Heel veel is tegenwoordig beschikbaar op DVD, Blu-ray of streamend, maar er is toch nog een schat aan films te ontdekken. Met themaprogramma’s en retrospectieven wil ik die onontdekte of vergeten films de komende jaren een plaats in het programma geven. En bij die speciale programma’s en het hoofdprogramma zijn de kennis en de smaak van de programmeurs natuurlijk onontbeerlijk. Mijn rol zie ik als richting geven aan het festival, het generen van ideeën en het inspireren van de programmeurs, die op een aantal terreinen echte specialisten zijn.
Hoe kijk je aan tegen Imagine’s verhuizing naar EYE?
De verhuizing naar EYE geeft Imagine geweldige kansen. Het is in een hoog tempo een plek met een landelijke uitstraling geworden. De programma’s en festivals die er worden georganiseerd bereiken een groot en gemengd publiek en daar kan Imagine van profiteren. We willen tenslotte onze passie voor genrefilm delen met zoveel mogelijk mensen en dit is de kans om een veel groter en breder publiek te verleiden om de fantastische film te ontdekken. Ook praktisch heeft EYE voordelen: de zalen zijn groter, zodat we met grotere films en gasten de ruimte hebben, en we misschien wel meer films kunnen aanbieden. Voor retrospectieven en themaprogramma’s worden ineens kopieën uit alle filmarchieven ter wereld beschikbaar, wat enorme mogelijkheden biedt voor de programmering.
Voor welke fantastische klassieker kunnen we je midden in de nacht wakker maken?
Klassiekers pakken je iedere keer opnieuw, daar zijn het klassiekers voor en er zijn er een hoop die me dierbaar zijn, die ik niet vaak genoeg kan zien. En toch. Als je me dan toch uit mijn slaap wilt halen, doe het dan met een ontdekking. 20 minuten nooit vertoond materiaal uit The Shining, een nieuwe Argento die ineens het niveau van Suspiria haalt, een snotneus die uit het niets een verbluffend fantasierijk debuut heeft gemaakt, het nieuws dat David Lynch weer films gaat maken, kortom alles wat er maar te ontdekken valt. Want hoe mooi en bijzonder klassiekers ook zijn, het is toch het onbekende, het onontdekte of het bijna vergetene, waar ik echt graag voor wakker word.