Het noodzakelijk kwaad van Hollywood

De Amerikaanse wetenschapper Kevin Grazier is een drukbezet man. De wetenschappelijk adviseur van Gravity en de televisieseries Battlestar Galactica en Defiance reist momenteel de wereld over om lezingen te geven. Tussen de collegebedrijven door werkt hij aan een computersimulatie van de dynamiek van het zonnestelsel, geeft hij les op onder andere UCLA en blijven de verzoekjes van televisieproducenten die zijn advies zoeken binnenstromen.  Vlak voordat hij op Imagine zijn masterclass The Science of Hollywood: Gravity and Beyond gaf, hing Amerika nog aan de lijn: “Of ik snel wat vragen kon beantwoorden voor een serie over een geheime ruimtemissie in 1963, een soort sciencefiction-ark van Noach in een alternatieve tijdlijn. Geweldig toch?”

Je staat zowel bij televisieseries als films op de aftiteling als wetenschappelijk adviseur. Is er een verschil tussen die twee?
“Bij televisie sta je meestal een heel seizoen stand-by. Dan wordt je ineens gebeld omdat ze vijf schoolborden vol wiskundige formules nodig hebben. Of dat ze een close up van een bladzijde uit een wetenschapsboek willen. Filmmakers zien ons vooral als een noodzakelijk kwaad. Die gasten die telkens komen zeuren dat dingen niet kunnen. Daar houden ze niet van.”

Wordt wetenschappelijk advies daardoor weleens in de wind geslagen?
“Bij films komt dat inderdaad voor. Dat komt voornamelijk omdat wij meestal in het begin van het productieproces worden ingezet. Dan moeten we het scenario doorspitten, op zoek naar fouten en inconsistenties. Je kunt je voorstellen dat zo’n scenarioschrijver daar helemaal niet op zit te wachten. Jammer, want een science advisor is er helemaal niet om dingen af te kraken. Hij is er juist om te helpen een fictieve wereld waarschijnlijker te maken. In tegenstelling tot televisieseries hebben filmmakers dat nog niet helemaal door. Een uitzondering op die regel is trouwens Gravity, waar ik als adviseur aan meewerkte.”

Hoe verliep die samenwerking dan?
“Ik werd gebeld door vader en zoon Cuarón omdat ze met iemand wilden sparren die veel van de ruimte afwist. Ik ben zelf gespecialiseerd in planetologie, maar destijds werkte ik mee aan het opzetten van een Mars-missie. Man, die Cuaróns wilden echt álles weten! We hebben uren aan tafel gezeten, net zo lang tot ik hun vragen niet meer beantwoorden kon. Daarna heb ik ze doorgestuurd naar een bevriende astronaut, Andy Thomas. En zo ging het balletje rollen. Ze zochten zoveel mogelijk wetenschappelijke input om hun verhaal geloofwaardig neer te zetten. Een paar dagen na het gesprek met Andy hadden ze zijn vrouw, die ook een astronaut is, alweer aan de lijn.”

Wat is vanuit wetenschappelijk perspectief een geslaagde film?

“Wetenschap moet toch vooral het verhaal ondersteunen. Om mezelf maar gelijk een schouderklopje te geven: dat is in Gravity wel aardig gelukt, al zeg ik het zelf. Die film is meeslepend en dat is waar het uiteindelijk om draait. De film Europa Report uit 2013 vind ik wat dat betreft ook erg geslaagd. Maar weet je wat écht een geweldige sciencefictionfilm is? 2010, het vervolg op A Space Odyssey. Dat had je niet verwacht zeker? Ha! Niemand is het daar mee eens, trouwens. Misschien komt wel gewoon omdat ik Roy Schneider, die er de hoofdrol in speelt, zo geweldig vind.”

En van welke film klopt wetenschappelijk gezien geen snars?

“Zolang wetenschappelijke inconsistenties je niet uit het verhaal halen, is veel geoorloofd. Maar Michael Bays Armageddon maakt het wel héél erg bont! Dat gaat al na 34 seconden totaal de mist in, met meteoren die alle dinosauriërs uitroeien. En Charlton Heston die dan met zijn beste God-impressie zit uit te leggen dat zo’n inslag meer kracht heeft dan tien nucleaire bommen bij elkaar! Wat een flauwekul. Dan haak ik snel af hoor.”

Defiance wordt vanaf woensdag 30 april 2014 om 21:00 uur uitgezonden op Syfy

Nieuws